Home
Terugblik 4e Psychose Café
Vereniging van familieleden/naasten van mensen met een verhoogde kwetsbaarheid voor psychose.
Helmond e.o.
Terugblik 4e Psychose café Ypsilon Psychose Café Helmond over Mantelzorg in de Psychiatrie     20 oktober 2016 Mantelzorger doet mij denken aan bloezenstrijker, sokkenstopper of elastiekverkoper”, zo schreef Wim Daniels eens in een column. Een mantelzorger zorgt ervoor, dat de mantel op zon- en feestdagen er netjes en ontdaan van ieder stofje uitziet. Men kan er weer mee voor de dag komen! Laatst ontmoette ik een man in het fitnesscentrum (zijn enige vrije uurtje op een dag ) en die vertelde: “Mantelzorg meneer, ik was dat al lang voordat het woord nog maar bestond!”. Pas in 1972 dook deze term voor het eerst in Nederland op en in 1974 wijdde professor Hattinga er een heel boek aan: iemand die voor een ander zorgt en hem “verwarmt” in figuurlijke zin en een warme mantel om hem of haar heen slaat. “Als je maar voor één ding zorgt, dat je later voor jezelf kunt zorgen”, zo placht mijn vader wel eens te zeggen. Dat ik dat kan, is geluk hebben, maar velen hebben dat geluk niet. Vier miljoen Nederlanders zorgen voor een zieke ouder, kind, buur of vriendin en uit onderzoek blijkt dat mantelzorgers van mensen met psychische problemen vaker overbelast zijn. Het is zwaarder te zorgen voor iemand met een geestelijke aandoening dan voor iemand met een lichamelijk handicap. Er zijn mensen, die niets hebben met het woord Mantelzorger. “Ik doe het gewoon omdat ik zijn moeder ben en omdat ik zielsveel van hem houd”. De aversie tegen de term is invoelbaar, maar in de psychiatrie “moet” de familie vaak teveel, raakt overbelast en kan al die extra zorg dan niet meer bieden. Sla er de Triadekaart van Ypsilon eens op na en constateer welke taken én rollen die familie allemaal op zich neemt. Daar zou menig hulpverlener van staan te kijken en hij of zij zou niet graag die rollen omdraaien. Dat kan en hoeft ook niet. De hulpverlener heeft veel cliënten, is in het leven van de cliënt een passant maar familie is er altijd. En daarin schuilt het gevaar van overbelasting. Hoe pak je al die verschillende rollen op en hoe voer je de daar bijbehorende taken uit? Timemanagement is geboden om het leven van mantelzorger in de psychiatrie aan te kunnen en vol te houden. Het is soms een leven lang zorgen. Al die taken en veranderende rollen hebben hun invloed op de onderlinge gezinsverhoudingen. Wat te denken van de rol als ouder, als kind, als partner of broer en zus of als werknemer? Heel verschillende rollen waar in een gezin, waarin ernstige psychiatrische problemen spelen, een nieuw evenwicht gevonden moet worden. Dat kan alleen met vallen en opstaan en met goede en deskundige ondersteuning, want alleen red je het écht niet! Je kunt je niet  voorbereiden op een rol als crisismanager, co-diagnosticus en belangenbehartiger wanneer je daar zo plotseling mee geconfronteerd wordt. Gezinsleden zijn vaak de spil waar alles om draait. Zij helpen bij het oplossen van problemen, het omgaan met medicatie, verzorging, schoonmaken en dag invulling en tegelijkertijd maken ze zich grote zorgen over hoe het toch moet wanneer zij al die rollen niet meer kunnen vervullen. “Wie neemt het dan allemaal van hen over?”. Mantelzorgers vergeten te vaak om hulp te vragen voor zichzelf en zijn soms getraumatiseerd  door alle problemen thuis. De relaties in het gezinsleven staan onder druk en de noden van de naastbetrokkenen worden vaak niet voldoende gezien door hun omgeving. Het Land van GGZ biedt veel meer dan Mantelzorgers vaak weten. Waar het om draait is hoe kom je tijdig bij het juiste loket. Hierover gingen we, op een wederom drukbezochte avond, met elkaar in gesprek naar aanleiding  van de aangrijpende documentaire Jeannes Gang van filmproducente Tanja Nabben, die op deze avond aanwezig was. In de documentaire “Jeannes gang” vertelt Rinel van Venrooij over wat het voor haar betekend heeft om op te groeien met twee zussen die met een psychiatrische aandoening zijn opgenomen. Meer dan veertig jaar lang gaat ze met een gemiddelde van twee à drie keer per week naar locatie Coudewater om haar zussen te bezoeken  (bijgaand verslag over de film van cliënt ervaringsdeskundige Henk Driessen) Tot slot werd er door een medewerker van de LEV-groep een inspirerend verhaal gehouden waarin de toelichting op het formulier van het Mantelzorgcompliment niet ontbrak. Met prachtige pianomuziek van huispianist Joost en het sprankelende gitaarspel van Ruud Post werd deze 4e bijeenkomst van familie, cliënten en hulpverleners afgesloten. Jos Pieters                                                                                     
Download hier meer info over de film
Download hier meer info over Mantelzorg- ondersteuning
Download hier het verslag van Henk Driessen